Wysiłek fizyczny – najlepiej regularny – niezależnie od jego rodzaju ma istotny, pozytywny wpływ na naszą kondycję psychiczną i fizyczną. W trakcie aktywności fizycznej produkowane są endorfiny sprzyjające naszemu dobremu samopoczuciu.

Jak aktywność fizyczna wpływa na nasze ciało?

- poprawia wydolność układu krążenia, obniżając ryzyko wystąpienia chorób sercowo - naczyniowych, nadciśnienia tętniczego

- wzmacnia układ kostny i mięśniowy

- ma dobry wpływ na gospodarkę tłuszczową

- pozwala utrzymać prawidłową masę ciała

- wzmaga aktywność układu odpornościowego

A jaki ma związek z cukrzycą?

Wysiłek fizyczny u osób chorych na cukrzycę zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę. Lepiej działająca insulina pozwala „wprowadzać” do komórki mięśniowej więcej glukozy. Jest ona tam potrzebna, bowiem pracująca komórka potrzebuje więcej energii. Jeśli podejmujemy wysiłek, właściwie przygotowując się do niego, jest on elementem leczniczym, ponieważ lepsza wrażliwość na insulinę utrzymuje się również wiele godzin po wysiłku.

Osoby aktywne przyjmują więc w ciągu doby mniej insuliny aniżeli osoby prowadzące statyczny tryb życia.

Przygotowanie do wysiłku fizycznego.

Przygotowanie do wysiłku fizycznego uwzględnia: wzrost insulino wrażliwości i większe zapotrzebowanie na glukozę. Należy więc albo zmniejszyć dawkę działającej wówczas insuliny albo spożyć dodatkowy posiłek. Czasami stosuje się jednocześnie te dwa rozwiązania.

W jakim zakresie dokonujemy zmian w podaży insuliny, ile podajemy dodatkowych WW? Od czego zależą  te wszystkie decyzje?

Od czasu trwania wysiłku, rodzaju, intensywności, od tego czy jest on zaplanowany czy spontaniczny, od aktualnej glikemii.

Kilka przykładów:

1. Kilkugodzinny wysiłek – przy terapii osobistą pompą insulinową – nie odłączając pompy - należy wprowadzić czasową zmianę bazy już ok. 1 godz. przed wysiłkiem i utrzymać zmniejszoną kilka godzin po wysiłku. Dawki insuliny na posiłki spożywane w tym czasie – należy zmniejszyć.
2. Kilkugodzinny wysiłek – przy terapii penowej -  jeśli jest zaplanowany należy rozważyć zmniejszenie jednostek insuliny bazowej, jeśli ilości „bazy” nie zmniejszamy dojadamy małe przekąski bez podawania insuliny. Zmniejszamy dawki insuliny na spożywane w tym czasie posiłki.
3. Lekcja wf – w zależności od glikemii należy spożyć dodatkową przekąskę.
4. Basen 0,5 godz. po posiłku – bezwzględnie należy zmniejszyć dawkę insuliny posiłkowej.

Ważne wskazówki:

1. Konieczna jest przed wysiłkiem kontrola poziomu cukru we krwi.
2. W czasie dłuższej aktywności należy kontrolować glikemię również w trakcie trwania wysiłku i podejmować decyzje „na bieżąco”.
3. Należy mieć przy sobie zarówno cukry proste: glukoza w żelu, kostki cukru, sok jak i dodatkowy posiłek złożony ( węglowodanowo – białkowo – tłuszczowy).
4. Wysiłek z odłączoną pompą insulinową nie powinien trwać dłużej niż ok. 1 – 1,5 godz. Jeśli trwa dłużej należy podłączyć na chwilę pompę i podać stosowną dawkę insuliny.
5. Przy odłączeniu pompy insulinowej należy zadbać o jej bezpieczeństwo.
6. Przy dłuższym wysiłku należy uzupełniać płyny – woda mineralna niegazowana.

Przeciwwskazania do podjęcia wysiłku fizycznego.

1. Niski poziom cukru we krwi – koniecznie należy ten stan zlikwidować, zastanowić się nad przyczyną i podjąć decyzję odnośnie podjęcia wysiłku.
2. Hiperglikemia powyżej 250mg% - świadczy o niedoborze insuliny. Podjęcie w tym stanie wysiłku podwyższy poziom cukru we krwi, bowiem „na żądanie” komórek mięśniowych uwolni się zapas glukozy z wątroby, ale glukoza nie przedostanie się do komórek ze względu na brak insuliny.

Wysiłek fizyczny bywa dość trudnym wyzwaniem w cukrzycy, ale nie trzeba z niego rezygnować ze względu na poprawę insulino wrażliwości i wszystkie inne przedstawione wcześniej jego walory. Obserwując swój organizm, jego zachowanie i potrzeby w czasie wysiłku można być bardzo aktywnym fizycznie i mieć dobre wyrównanie metaboliczne.